Jak się tworzy lekarza szarlatana?

Szczegóły: Utworzono: 13 marzec 2026; Odsłon: 99

Ostatni tekst poświęciłem głównie izbom lekarskim oraz procesowi pani dr Katarzyny Ratkowskiej w Naczelnym Sądzie Lekarskim. To, co się wyprawia, to oczywisty skandal. Izby Znachorskie? Gdyby skutki wyroków tych kapturowych sądów, dla wielu lekarzy i ich pacjentów, jak choćby leczonych przez dr Szalusia, nie okazały się tragiczne, można by stwierdzić, że to jakiś surrealistyczny kabaret. Nienajwyższych* lotów, zresztą. Niestety, to wszystko się dzieje naprawdę.

Krzysztof S. https://naodlew.pl/2026/03/14/jak-sie-tworzy-szarlatana/

szarlatann

Zabijanie ducha

Czy może być coś gorszego, niż zabijanie pacjentów poprzez decyzje bandytów w białych kołnierzykach lub kitlach? Owszem. Moim zdaniem czymś o wiele bardziej niebezpiecznym, jest zabijanie ducha. Fakt, że wielu lekarzy przestało walczyć z systemem i odchodzi, przyjmując pacjentów, jako specjaliści medycyny naturalnej, czy występując pod innym szyldem, jest rzecz jasna unikiem. Zejściem z „linii strzału” i w miarę dobrym sposobem na obejście całej też żenady dumnie nazywanej „służbą zdrowia”, zamiast bardziej adekwatnego sformułowania, czyli „służbą koncernom farmaceutycznym”. Trzeba jakoś utrzymać rodzinę, to oczywiste.

Czytaj - Izby Znachorskie?

Można spalić swoje prawo do wykonywania zawodu, jak uczynił to na oczach widzów oglądających jego kanał w sieci, profesor Frydrychowski. Można otworzyć gabinet dietetyka, czy konsultanta medycyny holistycznej, itd. Tylko czy na pewno o to chodzi? Tym, którzy prowadzą nagonkę poprzez media czy quasi-sądy, gdzie prawdziwego prawnika uświadczyć trudno, rzecz jasna jest to na rękę. Oni realizują bardzo konkretne wytyczne. Niepokornych zaszczuć i wykluczyć!

Jacyż oni biedni! Nie, nie… Finansowo mają się przeważnie całkiem nieźle. Zastanawiam się, czy dają radę patrzeć w lustro? A może już zobojętnieli do tego stopnia, że jest im wszystko jedno. Sumienia nie używają od dawna, więc może przestało im wyrzucać kolejne zbrodnie. Nie waham się używać takich słów, bo czymże jest pozbawianie pacjentów doświadczonego onkologa, czy psychiatry? To są przestępcy, którzy działają z zamiarem ewentualnym, a więc godząc się na skutek możliwych konsekwencji, także w postaci zgonu pozostawionych w ten sposób chorych. Mam nadzieję, że te czyny zostaną kiedyś osądzone. Daj Boże, żeby jeszcze w tym życiu i nie o zemstę chodzi, ale o prewencję. Żeby nikt więcej nie próbował robić podobnych rzeczy.

To bandyci powinni drżeć!

I właśnie w takim kierunku zaczyna powoli toczyć się historia skazanych bezpodstawnie medyków. Za wypowiedzi, poglądy, leczenie z sukcesem pacjentów lekami poza wskazaniami, czy przestrzeganie przed przyjmowaniem zabójczych preparatów. Niektórzy już zaczęli pozywać izby lekarskie i personalnie konkretnych „sędziów” tychże izb. Cudzysłów nieprzypadkowy, ponieważ to nie są żadni sędziowie, ale osoby gotowe za relatywnie niewielkie pieniądze, ścigać do upadłego swoich „kolegów po fachu” (choć to też nadużycie słowne, kiedy np. dentysta ściga psychiatrę). Ani oni koledzy, ani po fachu. Gdyby małpie wręczyć brzytwę, pewnie wyrządziłaby znacznie mniej szkód, niż czynią to członkowie składów tych kolegialnych ciał, w imię opacznie pojmowanej służby.

Można się było przez ostatnie lata zastanawiać, kiedy to się skończy? Czy w ogóle jest jakaś szansa na sprawiedliwe potraktowanie niesłusznie, a często wręcz fałszywie, oskarżanych lekarzy? Cierpią przecież nie tylko lekarze, ale na całym świecie toczą się mniej lub bardziej liczne procesy pracowników niższego szczebla, którzy w okresie covidowym byli szykanowani, czy zmuszani do szprycowania.

Spójrzmy, jak to się odbywa w Europie i jak można odwrócić „kota ogonem”.

W 2025 r. Trybunał Sprawiedliwości UE rozstrzygał sprawę C‑586/23 P zainicjowaną przez włoskiego lekarza Giovanniego Frajese, dotyczącą autoryzacji szczepionek przez Komisję Europejską.
TSUE stwierdził, że:
- dopuszczenia do obrotu nie zmuszały lekarzy do przepisywania ani podawania szczepionek,
- odpowiedzialność cywilna/karna może ciążyć na lekarzu z tytułu indywidualnych decyzji o zastosowaniu preparatu,
- natomiast instytucje UE nie ponoszą odpowiedzialności za konkretne skutki u pacjentów, bo ich rola dotyczy oceny ogólnej bezpieczeństwa i skuteczności.

To orzeczenie de facto „odcina” lekarzom możliwość pozywania Komisji za skutki uboczne szczepień, ale jednocześnie może wzmacniać ich argumentację w sporach z własnymi państwami/izbami, że byli stawiani w roli „kozła ofiarnego” przy jednoczesnym braku realnej swobody decyzji w warunkach presji administracyjnej.

Z kolei Europejski Trybunał Praw Człowieka rozpatruje sprawy pracowników medycznych zwolnionych za odmowę szczepienia (np. Pasquinelli i inni vs. San Marino), gdzie wprost podnosi się naruszenie prawa do poszanowania życia prywatnego oraz dyskryminację.

Jakie linie argumentacji lekarzy są typowe?

Tam, gdzie lekarze pozywają organy (izby, ministerstwa, szpitale), zwykle pojawia się kilka wspólnych osi sporu:

Naruszenie wolności wypowiedzi: lekarze twierdzą, że byli karani za przedstawianie opinii naukowych lub krytykę polityki zdrowotnej, a nie za faktyczne szkody dla pacjentów.
Naruszenie prawa do pracy i zakazu dyskryminacji: zwolnienia, zawieszenia PWZ czy zakazy wykonywania zawodu miały wynikać z poglądów lub odmowy udziału w programie szczepień.
Brak proporcjonalności środków: sankcje często były drastyczne w stosunku do przypisywanego ryzyka, a organy nie analizowały łagodniejszych alternatyw.
Błędy proceduralne po stronie izb / regulatorów: zbyt szybkie postępowania, brak dostępu do dowodów, nieuwzględnianie ekspertyz obrony, konflikt interesów po stronie rzeczników odpowiedzialności zawodowej.

Po stronie izb lekarskich i regulatorów powtarza się natomiast argument, że:

lekarz ma obowiązek stosować się do „aktualnej wiedzy medycznej” i rekomendacji instytucji,
podważanie szczepień i obostrzeń w sposób publiczny „podważa zaufanie do zawodu” i może szkodzić zdrowiu publicznemu,
postępowania nie są za same poglądy, ale za „rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji” (co izby definiują poprzez powołanie się na oficjalne stanowiska towarzystw i agencji).

Co to jest prawda?

Pytanie, które zadał Piłat Jezusowi w trakcie rozmowy, zanim ostatecznie wydał Go Żydom na pewną śmierć, można przywołać również dzisiaj. Mordercy w białych kitlach, którzy wciąż uważają się za „lekarzy” i reagują oburzeniem, kiedy ktoś kwestionuje ich kompetencje, w swym bezpardonowym ataku na prawdziwych specjalistów, ratujących życie ludzkie, operują właśnie kryterium „prawdy”. Mówią, że przecież „trzeba karać za rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji”.

I tutaj dochodzimy do sedna, ponieważ ci ludzie, tak łatwo ferujący wyroki i pragnący eliminować z zawodu profesjonalistów, mają zupełnie inne, kompletnie wypaczone, pojęcie prawdy.

Dlaczego? To bardzo proste! Ponieważ oni nie uważają za prawdę tego, co zostało poparte konkretnymi dowodami oraz statystykami, ale to, co stanowi „konsensus naukowy”. Innymi słowy, NIE UZNAJĄ PRAWDY OBIEKTYWNEJ, ale „prawdę uzgodnioną”! Tak! To nie jest żart. Niestety.

Warto przypomnieć, że medycyna zna przypadki, w których na przykład „leczenie” poprzez wbicie choremu w głowę szpikulca, przerywające połączenie w korze czołowej pomiędzy półkulami mózgu (lobotomia), była uważana od 1935 roku za wybitne osiągnięcie naukowe, za które António Egas Moniz otrzymał w 1949 nagrodę Nobla! Zabieg był polecany jako remedium przy psychozach, zwłaszcza schizofrenii. Tam był, ma się rozumieć, pełen konsensus medyczny: przełom w „leczeniu”, „spokojniejsi pacjenci”. W USA wykonano ok. 50 tys. zabiegów (1936–1970), w tym na dzieciach, epileptykach, nawet u osób z bólami głowy!

Efekt: Dramat: 10% poprawy, reszta: pacjenci-zombie (apatia, brak emocji), śmierć, epilepsja, samobójstwa. Obalono pogląd o „skuteczności terapii” w latach 50.–60., wprowadzając leki psychotropowe. Dziś są apele o odebranie wynalazcy tego „zasłużonego” Nobla. I cóż z tego? (cbcnews)

Inne przykłady:

Thalidomide – konsensus za masakrą noworodków

Konsensus: 1957–1961: środek na nudności w ciąży, „całkowicie bezpieczny” (testy na zwierzętach OK). Konsensus: bezpieczny dla ciężarnych, sprzedany w 46 krajach, miliony dawek.
Dramat: 10–20 tys. dzieci z fokomelią (brak kończyn), wadami serca, jelit. Do 40% umierało w 1. roku życia. W USA Frances Kelsey zablokowała ten „konsensus” (przez FDA), ratując tysiące ludzi. Preparat ostatecznie wycofano w 1961 po alarmach McBride/Lenz.
Obalenie: Pojedyncze obserwacje vs. konsensus firm (Grünenthal) i lekarzy. Doprowadziły w końcu do Kefauver-Harris Act (1962) – testy na teratogenność. (imahealth)
Lekcja: Konsensus oparty na niepełnych testach często prowadzi do tragedii
Powrót jako lek na raka: Lata 90.–2000: badania nad szpiczakiem mnogim (Revlimid, lenalidomid – analogi). FDA zatwierdza 2006 r. Dziś: standard w onkologii, ratuje życie. Ale dekady stracone przez początkową wiarę w „konsensus bezpieczeństwa”. (dana-farber)

Hormonalna terapia zastępcza (HRT) – konsensus za zawałami u kobiet

Konsensus: Lata 90.: HRT (estrogen + progestagen) dla menopauzy – „chroni serce, kości, zapobiega demencji”. Miliony kobiet na terapiach, rekomendowanych przez towarzystwa (np. AHA).
Dramat: Badanie WHI (2002, NEJM): +26% ryzyko raka piersi, +29% zawałów, udary. Miliony narażone na raka/zawał przez całą dekadę. Konsensus obalony – spadek użycia o 80%. (retractionwatch)
Obalenie: Duże RCT (badanie randomizowane) vs. obserwacyjne studia („dowody” konsensusu). To pokazało, że 13% praktyk medycznych musiało zostać odwróconych (wg Ioannidisa).
Lekcja: Konsensus z metaanalizami, ale bez randomizacji – szkodził masowo.

Czy komuś z tych pseudo-sędziów orzekających dziś w kapturowych sądach choćby zaświtało w głowie, że mogą swoimi wyrokami nie tylko skrzywdzić lekarza, ale też jego pacjentów? A przede wszystkim, że MOGĄ SIĘ MYLIĆ!?

Pomijam fakt, że bardzo łatwo było sprawdzić, że mylą się z całą pewnością, ponieważ lista badań i statystyk pokazujących prawdę, była porażająca już w 2021 roku. Jak to możliwe, że nie tylko w 2023, ale dziś, już w sumie 5 lat później, oni idą w zaparte, nie chcą czytać włączonych w akta badań naukowych i są aż tak zaślepieni?

Może moi Czytelnicy potrafią pojąć, jak można być aż takim ignorantem? A może po prostu tchórzem, uzależnionym od Big Pharmy? Nie zamierzam tu przeprowadzać sądu nad tymi nieszczęśnikami, bo w gruncie rzeczy, to są ludzie, być może dobrze sytuowani, czy „spełnieni zawodowo”, lecz z pewnością nie do końca szczęśliwi. Nie można karmić się kłamstwami i wierzyć, że wszystko jest OK, kiedy tutaj są miliony lat świetlnych od OK.

Jak stworzyć szarlatana?

Przechodzę do przepisu, który pokaże, jak się w Polsce „robi szarlatana” z najbardziej uczciwego lekarza. Żeby to lepiej zrozumieć, polecam zapoznanie się z trzema programami na YouTube.

Akt pierwszy – czarny PR

Co zrobiono w przypadku doktora Norberta Szalusia? Ten „obiektywny” program! To fragment, ale pewnie zainteresowani znajdą całość w Superwizjerze. Przyznam, że sam początkowo dałem się „wkręcić” i gdyby nie to, że z tyłu głowy miałem wciąż, że to przecież słynna stacja, która zawsze „tylko samą prawdę, całą dobę”, mógłbym pomyśleć, że faktycznie reporterzy trafili na jakieś oszustwo medyczne. NIE TRAFILI! Komuś zależało, żeby, kolokwialnie pisząc, „uwalić Szalusia”. No i uwalili…

Akt drugi – wkracza „samorząd lekarski” i rozpoczynamy grillowanie w Izbach. Pokazują się artykuły piętnujące lekarza, pełne półprawd, przeinaczeń i insynuacji.

Akt trzeci – atakujemy obrońców i tych, którzy „dali szarlatanowi antenę”. Przykład NaTemat. Niby jest o „oburzeniu widzów” programu Bogdana Rymanowskiego, ale przecież ma walić w Szalusia, bo to szarlatan straszliwy.

Akt czwarty – „potwierdzanie słuszności” opinii NIL, czyli siła autorytetu. Tutaj przykładem jest krótki program, w którym pani Zuzanna z TVN, o wdzięcznym nazwisku Kuffel, próbuje wmówić ludziom, że dr Szaluś jednak jest szarlatanem. Wprawdzie takie oskarżenie wprost nie pada, lecz obłuda polega na tym, że konfrontuje kilka wypowiedzi lekarza z rozmowy z redaktorem Rymanowskim, z opiniami onkologów na temat wlewów z wit. C, czy innych terapii naturalnych. Stara się przedstawić opinie, jakoby studium przypadku, badania in vitro, czy niewielka liczba badań w metaanalizach, nie miały znaczenia i stanowiły wprowadzanie w błąd. Problem w tym, że dr Szaluś nikomu nie doradzał przerwania terapii podstawowej, co zdaje się sugerować pani Kuffel. Niby starannie tłumaczy, jak to oficjalnie dopuszczone do obrotu leki muszą przejść trzy fazy badań i dlatego należy zaufać onkologom.

Ciekawe, że nie wspomniała nic o „szczepionkach przeciwko Covid-19”? Ta sama stacja stręczyła przecież Polakom te „eliksiry”, jako „bezpieczne i skuteczne”, chociaż badań jeszcze nie przeszły. No, ale to zupełnie inna historia, prawda? Klient płaci za reklamę, więc można pewne „detale” pominąć. Co innego dr Szaluś. On przecież nie zapłaci, no i miał wyrok NSL, więc można hasać do woli…

Akt piąty – jesteśmy tacy nieszczęśliwi! Prześladują nas i za co to wszystko? Przecież chcemy eliminować szarlatanów, a antyszczepionkowcy demolują salę sądową itd. Przykład: Antyszczepionkowcy w akcji.

Sukces! Wyprodukowaliśmy szarlatana! I możemy to ogłosić światu. A jakby co, to standardowa formułka: Jak informuje tvn24.pl, próby kontaktu z lekarzem w celu uzyskania jego komentarza nie przyniosły rezultatu. Po kilku godzinach od pierwszej próby poprosił o pytania drogą mailową, jednak na razie redakcja nie otrzymała odpowiedzi.

Po co ma się bronić, skoro go już skazali, prawda? Poleciłem Perplexity zrobić krótkie resume, pokazujące te mechanizmy:

Mechanizm „przyklejenia etykietki”

Widzimy typowy schemat:

Najpierw w reportażu telewizyjnym i komunikatach samorządu buduje się obraz lekarza jako kogoś, kto „leczy raka witaminą C” i „stosuje bezwartościowe i szkodliwe metody”.
Następnie sąd lekarski operuje ogólnymi kategoriami typu „szarlataneria”, „szkodliwe metody”, praktycznie utożsamiając każde wyjście poza ścisły standard NFZ z naruszeniem etyki, bez rzetelnej analizy literatury (chociaż dr Szaluś przytacza konkretne badania nt. dożylnej witaminy C, kurkuminy, salinomycyny itd.).
Gdy Sąd Najwyższy wywraca orzeczenie, NRL zamiast autorefleksji powtarza narrację: „to tylko błąd proceduralny, lekarz nadal jest nieetyczny”, a prezes Naczelnego Sądu Lekarskiego wprost mówi dziennikarzowi, jak pisać nazwisko („Norbert Sz., bo od razu będzie pozew”), co brzmi jak próba dalszego piętnowania przy formalnym braku wyroku.

Dla kogoś z zewnątrz wygląda to jak zamknięty system: samorząd + zaprzyjaźnione media konstytuują „szarlatana” i nie aktualizują obrazu nawet po jednoznacznej interwencji Sądu Najwyższego.

Czy to jest układ zamknięty?

Wiele wskazuje na to, że owszem, choć trzeba przyznać, niekoniecznie zamknięty na cztery spusty. Jak statystycznie w każdej korporacji, wielu w tym środowisku „pożytecznych idiotów”, którzy za cenę „świętego spokoju” dadzą się wkręcić w różne intrygi. Jawne konflikty interesów nie przeszkadzają im w wykonywaniu „zleceń odstrzału” samodzielnie myślących medyków.

Pewnie sądzili, że z doktorem Norbertem Szalusiem pójdzie łatwo i przyjemnie. A tu ZONK! Zamiast kompletnego zaorania empatycznego lekarza, nastąpiło samozaoranie składu sędziowskiego. Twarzy nie uratuje żaden głupi dowcip. Być może swą nadzieję pokładają w ogólnym chaosie politycznym, który ma potencjał, by doprowadzić do III Wojny Światowej. Tego byśmy akurat nie chcieli. Trzeba się modlić.

Jednak modlitwa o pokój, to zbyt mało. Trzeba się starać pokazywać patologie, z jakimi mamy do czynienia. Czy to wystarczy? Nie jestem pewien. Mam za to przekonanie, że bardzo łatwo wykazać sędziom izb lekarskich złą wolę. To eufemizm, bo kim trzeba być, żeby po obejrzeniu poniższego materiału filmowego, trwać z uporem maniaka na stanowisku, którego obronić się nie da?

A przecież można posłuchać choćby tej rozmowy oraz wywiadów z pacjentami dr Szalusia w programie Piotra Krysiaka „Bez maski”, żeby zrozumieć, jakiej gigantycznej manipulacji się dopuszczono, przyprawiając mu nie tylko gombrowiczowską „gębę”, ale wręcz niszcząc człowieka, któremu tak wielu pacjentów zawdzięcza, że w ogóle dotąd jeszcze żyją. Co więcej, funkcjonują często zawodowo, już kilka, czy kilkanaście godzin po ciężkiej chemii, czego nie gwarantuje standardowe leczenie onkologiczne. Wręcz przeciwnie! Zwykle po chemioterapii gwarantuje ono, że o ile w ogóle się wszystko dobrze ułoży, do aktywności pacjent powróci po wielu dniach, czy tygodniach.

Tutaj nie ma, rzecz jasna, stałych recept, ale jest doświadczenie poparte badaniami. Stosowane przez doktora Szalusia metody nie są żadną magią, ani tym bardziej próbą naciągnięcia pacjentów na zbędne i nieskuteczne terapie. Układ jest uczciwy, często dostosowany także do możliwości ekonomicznych pacjenta. Gdyby tak nie było, nie stała by za nim murem duża grupa chorych w remisji, (na przykład 6 lat z nowotworem trzustki), cieszących się znacznie podniesionym komfortem życia, w stosunku do tego, co może im zaoferować NFZ.

Strach zagląda w oczy

Dobrze się stało, że doktor Norbert Szaluś postanowił zaskarżyć izby lekarskie i konkretne osoby, które przekroczyły swoje uprawnienia i wydawało im się, że mogą bezkarnie niszczyć komuś życie.

Zresztą, pan doktor nie jest jedyną osobą spośród medyków, którzy podjęli podobną decyzję. Można mieć pewność, że system będzie stawiał opór, więc nie wiem, czy walka o milionowe odszkodowania zakończy się sukcesem. Oby! To chyba jedyna droga, aby uchronić prawdziwych lekarzy przed swobodnym rzucaniem na nich fałszywych oskarżeń i odbieraniem im dobrego imienia, tak ważnego w tym zawodzie.

Ta sama sytuacja dotyczy pani doktor Katarzyny Ratkowskiej, o której pisałem ostatnio, ale ten proces przed NSL jeszcze się nie zakończył. Miejmy nadzieję, że Sąd Najwyższy nie okaże się niezbędny, by położyć kres tej farsie.

ONI MUSZĄ mieć świadomość, że nie pozostaną bezkarni i żaden szemrany „konsensus naukowy”, ani fraternizacja z koncernami farmaceutycznymi, nie dadzą im szansy na pokonanie prawdziwej nauki.

Tyle na dziś. Pozwól, że kolejny raz wyrażę swą wdzięczność za to, że czytasz mojego bloga, a jeżeli zechcesz mnie wesprzeć w jakiejś formie, na przykład poprzez postawienie mi wirtualnej kawy, będę zobowiązany. W tym miesiącu szczególnie, ponieważ nowe rachunki za energię odebrały mi ostatnio część energii życiowej 😉. Ale, jak mawia redaktor Stanisław Michalkiewicz: „dokąd nie padnie salwa, pozostańmy w dobrych humorach”, zatem będę się starał jakoś temu wyzwaniu sprostać. Polecam zakup mojej nowej powieści kryminalnej „KLESZCZ” lub książki „SPLOT”, których okładki widzisz poniżej i na stronie Rideró, gdzie są dostępne także w formie e-booka. Tam też można przeczytać obszerne fragmenty obu pozycji.
Zapowiadana powieść w końcu się ukazała, więc mam nadzieję, że uda się też wreszcie zebrać środki na zbiór opowiadań covidowych „Ostatni Oddech”. To trwa już zbyt długo, ale może coś drgnie jeszcze przed Świętami. Tymi najbliższymi, rzecz jasna. 😉

Jeśli któraś z książek przypadnie Ci do gustu i zdecydujesz się napisać krótką recenzję na stronie, pod zakupioną pozycją, wymyślę jeszcze jakiś dodatkowy gratis. Nieustająco dziękuję osobom, które zdecydowały się wspierać blog cyklicznie. To wiele dla mnie znaczy.

Aby wybrać formę stałego zlecenia, albo wpłaty jednorazowej podaję niżej numer konta oraz link:
44 1140 2017 0000 4502 0148 3714 czy za pośrednictwem Revoluta. Pozostałe opcje znajdują się w stopce.

*- słowo „nienajwyższych” w trzecim zdaniu na początku tekstu pisze się od 1 stycznia właśnie tak! Zgodnie z wytycznymi Rady Języka Polskiego ujednolicono pisownię „nie” – z przymiotnikami, także w stopniu najwyższym. Ma być łącznie i już! 😀

—
Polecam też moje felietony: Niech po Świętach, Kto jest mordercą? Uchwała zamiast wolności badań, Nawet nie potrafili dosypać! Przestępca w fotelu? Wariant rumuński? Skandaliczne kłamstwo, Cierpliwość Brauna, Czas otrzeźwienia, Cenzura ignorantów, Sejmowa dintojra, Wszyscy będą siedzieć! Braun do Watykanu, Oklaski dla Brauna, Wielbłąd Kaczyńskiego, Przedwyborcza histeria pacynek, Podżeganie do pokoju, Elektryczne szaleństwo, Kaganiec oświaty, Antidotum na wirusy, Tydzień z hukiem, Ruskoonucyzm patriotyczny, Raszyńska masakra i czerwony diabeł, Obłędna miłość, Igrzyska śmierci w cieniu Pekinu, Klątwa Kurskiego i australijski skandal, Pudrowanie trupa i gry szpitalne, Strzały na granicy! Grobbing 2.0 i Halloween, Zjedz szczepionkę, Gladiator i dziewczyny, Turniej US Open Closed, Wymyk do podporu, Szczepionkowa propaganda nie działa! Szczepionkowe wakacje z QR kodem, Szczepionkowa schizofrenia, Największy przekręt i co dalej? Zabijamy ludzi, Złoty strzał dla seniora, To już nie teorie spiskowe! Uratowani przez Covid?