Jak doszło do zidiocenia, sorry zlewaczenia Stanów Zjednoczonych, czyli Hodowla Głupców.

Posłużę się opisem osoby ukrywającej się pod pseudonimem Xavier Messing. Tekst pochodzi z jego byłej strony na Facebooku. Opisany cały mechanizm nazwany przez niego Hodowlą Głupców. Polecam również jego książkę "46 sekund"

 
HODOWLA GŁUPCÓW

Demoralizacja to element pierwszy z wielu innych wchodzących w skład procesu psychologicznej dywersji. Proces ten charakteryzuje się niejawnymi i przez to trudno uchwytnymi dla interpretacji działaniami ofensywnymi jednego państwa (agresora), prowadzonymi wobec innego państwa (ofiary). Ofensywne działania dywersyjne o charakterze psychologicznym są w kompetencjach instytucji wywiadowczych (cywilnych oraz wojskowych).

Celem operacyjnym elementu demoralizacji jest doprowadzenie do rozkładu moralnego, podważenie narodowej tożsamości oraz rozbicie ideologicznej spójności zaatakowanego narodu. Najskuteczniej jest to osiągnąć przez mentalny werbunek w skali makrospołecznej. Celem strategicznym procesu jest przejęcie kontroli nad danym państwem poprzez przejęcie kontroli nad jego zbiorową świadomością, a następnie zarządzanie nią. W terminologii zawodowej proces ten określa się strategicznym zarządzaniem percepcją.

Grupą docelową ofensywnych działań dywersyjnych o charakterze demoralizującym są zazwyczaj młode pokolenia i to przede wszystkim wobec nich prowadzona jest niejawna aktywność. Wykorzystuje się to, że ich krytycyzm oraz światopogląd jest dopiero w fazie kształtowania, a podatność na oddziaływanie przy pomocy zewnętrznych bodźców emocjonalnych osiąga wartość najwyższą. Umiejętne zdeformowanie sposobu myślenia młodych pokoleń jest najcenniejszą inwestycją operacyjną jaką może przeprowadzić obcy wywiad w ramach psychologicznej dywersji – to od tych właśnie młodych pokoleń, za jakiś czas zależeć będą główne wektory ideologiczne i polityczne zaatakowanego państwa.

Państwo, które nie ma systemowych mechanizmów defensywnych zabezpieczających przed tego typu zewnętrzną działalnością wywiadowczą prędzej czy później staje się atrapą państwa. Z roli podmiotowej przeistacza się w rolę przedmiotową, usługową. Co prawda nie traci suwerenności terytorialnej, ale traci suwerenność formalną. Walka przegrana o młode pokolenia jest przegraną państwa o jego przyszłość.

Zaloguj się, aby komentować